Poëzie met stippen en strepen

Poëzie met stippen en strepen

Als de feestdagen al weer lang en breed achter ons liggen en we tussen de Sinterklaasgedichten en de uitgevallen kerstboom in zitten, wordt het zo zoetjesaan tijd om aandacht te besteden aan de Nationale Voorleesdagen, de Poëzieweek en de Gedichtendag. Ach ja, het leven zit vol evenementen: Week van het Brood, Maand van de Lingerie, Dierendag en natuurlijk onze eigen Boeken- en Kinderboekenweken. Maar dit geheel ter zijde.

De Gedichtendag blijkt steeds weer een goede gelegenheid voor scholen om aan het begin van het jaar aandacht te besteden aan poëzie. We merken dat sterk bij de BoekToer-aanvragen: nooit zoveel vraag naar de Poëzie-collecties als in januari. Iedereen wil aanhaken bij de landelijke publiciteit, begrijpelijk, maar er is ook niets op tegen om het in maart of november voor de verandering eens over gedichten te hebben. 

Strepen

Zelf ben ik niet meer zo’n poëzielezer, maar dat is wel eens anders geweest. Van de kindergedichten uit Het Fluitketeltje (van de onvolprezen Annie M.G. Schmidt) ken ik er nog steeds een paar uit m’n hoofd. Favoriet was – en is nog steeds - Flopje met zijn nieuwe hansopje (voor de jongeren onder ons: dat noemt men nu een onesie). Zebra Flopje wilde wel eens iets anders dan een streepjespatroon. Maar: ‘Strepen, zei moeder,  is altijd apart, wit en zwart en wit en zwart’. Daar had moeder wel een punt. Ik draag graag streepjesshirts. Flopje dacht daar echter heel anders over, die wilde bloemetjes, of nopjes of kringetjes. Mocht niet natuurlijk, maar hij deed het toch. Hij koos voor ruitjes. En daarmee werd hij een beetje Schots: Mac Flopje!

Twee jaar geleden was ik in Oeganda en daar heb ik nog naar hem uitgekeken. Hele kuddes zebra’s heb ik langs zien komen, maar Flopje was er niet bij. Volgens Wikipedia kan een zebra ongeveer veertig jaar oud worden. Dan is hij al lang dood natuurlijk.

Bette Westera schreef ook een gedicht waar een zebra een prominente rol in speelt: Zebrapadjes. Een hilarisch vers over een pad die met een zebra trouwde (ergens in Abcoude). Het is opgenomen in de bundel Dieren (Dichter. No. 4: Gedichten voor kinderen van 6 tot 106). 

Stippen

Van de streepjes en de ruitjes een klein uitstapje naar de stippeltjes. Ook van Bette Westera is  Spreeuw, waarin een spreeuw - dankzij de erfenis van zijn oom de zilvermeeuw - zijn eenvoudige stippeltjespatroon in kan ruilen voor zilveren spikkels. Dit tot grote ergernis van veel chiquere vogels als de goudplevier, het parelhoen en de koperwiek. ‘Maar hij was en bleef een doodgewone spreeuw’. Dit humoristische dierenverhaal op rijm is, met nog 46 andere gedichten, te vinden in de bundel Ik leer je liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen. Weergaloos geïllustreerd door Sylvia Weve.

Toch weer leuk, een beetje extra aandacht voor poëzie, want er valt heel wat te genieten. Door klank en ritme lezen gedichten vaak ook lekker voor. Misschien nog een tip voor tijdens de Nationale Voorleesdagen? Zoek nog snel een mooi gedicht uit voor als de burgemeester voor komt lezen! 

Kantoorpoëzie

Tenslotte nog een tip voor als je even niet op je werkplek bent en een bericht achter wilt laten. Dit gedicht van Joke van Leeuwen is een fantastisch ‘out-of-office’-bericht: 

Mijn stoel is leeg, de deur is dicht
en ik ben even uit het zicht
maar als er dingen zijn die dringen
stuur deze blijver een bericht:
[mailadres collega]

Het is te vinden op poëzieweek.com/activiteiten/gedichtendag. Niet alleen dit gedicht overigens, ook andere dichters hebben er eentje gemaakt. Zo kan poëzie het alledaagse leven toch weer een stukje leuker maken.

Meer blogposts van Anne-Marie Terlouw