Tatoeëren op het Kinderboekenbal

Tatoeëren op het Kinderboekenbal

Spoken, heksen, killerclowns, mummies, zombies en Donald Trump. Gruwelijk eng! Ze waren er allemaal bij op het Kinderboekenbal in de Stadsschouwburg van Amsterdam afgelopen dinsdagavond. En niet te vergeten de schrijvers en tekenaars. Velen van hen waren verkleed, maar sommigen bleken van nature al griezelig genoeg óf moesten ze soms nog met het openbaar vervoer naar huis? Wij; mijn collega Chuw, haar oudste dochter Chloë en hartsvriendin Juul, werden met de auto naar het bal gebracht. Als echte griezels hebben we nietsvermoedende passanten langs de grachten laten gruwelen met ons enge-bekken-trekken-spel. Met knikkende knieën, hier en daar een vreemde blik, maar ook met een lach liepen de niet-griezels verder. En wij? Wij hadden de grootste lol. Een goede warming-up voor het bal.

 

 

Aangekomen bij het bal sloten we aan bij de rij met griezels en daar spotten we meteen al de eerste kinderboekenheld: Philip Hopman. De tekenaar van o.a. Boer Boris. We grepen onze kans en hebben hem en zijn kinderen als eerste lid gemaakt van onze club. Behalve het maken van plezier hadden we namelijk een missie: zoveel mogelijk auteurs, illustratoren en ook kinderen toe laten treden tot het GRRRIEZELGILDE door middel van de ‘DURF te lezen’-plaktattoos. Waarom? Ten eerste omdat het een supervette tattoo is! En ten tweede omdat we iedereen graag mee willen laten delen in het verspreiden van leesplezier, waar de tattoo symbool voor staat. We kregen veel positieve reacties en mochten veel bezoekers ‘tatoeëren’.

Daarna raapten we onze moed bij elkaar om door de mond van een ‘killerclown’ bij het griezelfeest te komen. Aan de linkerkant bogen meerdere 'CPNB-heksen' zich over een ketel overheerlijke griezelmeelpap met ogen, bloed en knetter (en hier en daar een klontje). Aan de rechterkant lokte een griezelig uitziende tandarts onschuldige kinderen zijn praktijk in. Of je zin had om even je kiezen te laten trekken? Aardig detail was dat je zelf het martelwerktuig mocht kiezen waarmee hij je zou bewerken. Ik liep niet eerder in mijn leven zó snel een trap op.

In de prachtige zaal kregen we heel goede plaatsen toegewezen: de eerste rij helemaal vooraan het podium. We genoten van meerdere spetterende optredens van Kinderen voor Kinderen. (Chloë danste foutloos mee wat veel bewonderende blikken opleverde. Heerlijk kind.) Interviews met schrijvers en illustratoren, illusionist Victor Mids liet ons verwonderen, prachtige beelden van de Zilveren Griffels werden getoond, conducteur John Piqué las ons voor, zombies dansten op ‘Thriller – Michael Jackson’ en natuurlijk werd ook de Gouden Griffel uitgereikt door presentator Klaas van der Eerden. Dit jaar aan Koos Meinderts voor zijn boek ‘Naar het Noorden’.

 

Na het plenaire deel hebben wij ons gestort op de signeersessies en het voortzetten van de ‘DURF te lezen’-tattoo missie. De meiden hadden de grootste lol met het plakken van de tattoos, het verzamelen van handtekeningen en het maken van foto`s. Ik had van te voren ook bedacht veel selfies te maken met schrijvers, maar al snel daagde het: het gaat niet om mij! Het gaat om de kinderen. Ik heb genoten van het kijken naar hun plezier. 'Eigenlijk zouden er alleen maar kinderen mogen komen op het Kinderboekenbal.' Aldus de fotograaf nadat hij zich langs mij heen had geperst om een foto te maken van Koos Meinderts. Ik wil daar echter wat kleine details aan toevoegen: alleen kinderen, schrijvers, illustratoren én ik!

Meer blogposts van Stephanie de Kruif